HET ANTIBIOGRAM VAN EEN CULTUUR

1. PRINCIPE
-> Het meten van de diameter van de zone van inhibitie van de bacteriële groei
rond schijfjes die met antibiotica zijn beladen en het vergelijken van deze diameters
met referentiewaarden.

2. INTERPRETATIE VAN DE RESULTATEN
-> kwalitatieve indicatie:
* gevoelige kiem:
-> onderste kritieke concentratie van A.B. > dan MRC (minimum remmende
concentratie)
* resistente kiem:
-> hoogste kritieke concentratie van A.B. < dan MRC
* intermediaire gevoeligheid:
-> onderste kritieke concentratie < MRC < hoogste kritieke concentratie
=> A.B. alleen in max. dosis toedienen of A.B. in de infectiehaard concentreren

3. KEUZE A.B.
-> afhankelijk van:
* resultaten antibiogram
* mogelijke toedieningswegen
* vroegere behandelingen
* infectiehaard (urineweginfectie, meningitis, ...)
* penetratievermogen A.B.
* farmacokinetiek
* eventuele contra-indicaties (bv. allergie)
* nierfunctie en levermetabolisme

4. URINAIRE INFECTIE
-> de belangrijkste A.B. die getest moeten worden:
* norfloxacine
* ampicilline
* trimethoprim + sulfamethoxazol
* oxolinezuur
* nitrofurantoïne
* amikacine
* tobramycine of gentamicine

5. LUCHTWEGINFECTIES
-> de belangrijkste A.B. die getest moeten worden:
* penicilline
* erytromycine
* doxycycline
* ampicilline of amoxicilline
* amoxicilline + clavulaanzuur
* clindamycine
* trimethoprim + sulfamethoxazol

6. GASTRO-ENTERITIS
-> de belangrijkste A.B. die getest moeten worden:
* norfloxacine
* trimethoprim + sulfamethoxazol
* ampicilline
* tetracycline
* colimycine
* vancomycine
* erytromycine


PRINCIPE VAN HET BACTERICIDE VERMOGEN VAN EEN ANTIBIOTICUM

1. PRINCIPE
Het bactericide vermogen wordt bepaald door bij een patiënt op
verschillende ogenblikken (voor de toediening van een A.B., 2 uur na de toediening
en tussen 2 toedieningen) serum af te nemen en vervolgens de bactericide activiteit
van elk monster te bepalen.

2. BELANG
-> bij patiënten die voor ernstige infecties worden behandeld met orale A.B.
(bv. osteomyelitis of endocarditis met langdurige behandeling) om na te gaan
of de oraal toegediende A.B. werkelijk doeltreffend zijn.

GEBRUIKTE DEFINITIES IVM HET BACTERICIDE VERMOGEN

- De Minimum Remmende Concentratie (MRC):
De laagste concentratie van het antibioticum dat de groei van de kiem remt.

- De Minimum Bactericide Concentratie (MBC):
De laagste concentratie van een antibioticum die in staat is 99.9%
van de kiemen te doden.

- De Laagste Kritieke Concentratie (LKC):
De gemiddelde concentratie die bij een normale dosis in het bloed wordt
verkregen

- De Hoogste Kritieke Concentratie (HKC):
De gemiddelde concentratie die bij de maximale dosis in het bloed wordt
verkregen

MRC

= Minimum Remmende Concentratie van een antibioticum

1. PRINCIPE
De MRC wordt bepaald door het onderzoek van de zichtbare groei
van een kiem in aanwezigheid van verschillende concentraties van
het antibioticum in een vloeibaar milieu (bouillon) of op een vaste
voedingsbodem.

2. BELANG
-> nauwkeuriger kwantitatieve informatie
-> wijst op bacteriostatische activiteit van het geteste A.B.
-> CAVE! duur en tijdrovend! -> enkel bij ernstige infectie (endocarditis,
osteomyelitis) of sepsis bij immunosuppressie

MBC

= Minimum Bactericide Concentratie van een antibioticum

1. PRINCIPE
De MBC wordt bepaald door het onderzoek van de verkleining van een
bacterieel inoculum in aanwezigheid van verschillende concentraties van het
antibioticum.

2. BELANG
-> kwantitatieve beoordeling van het bactericide activiteit van een A.B.op een
bepaalde stam
-> CAVE! duur en tijdrovend! -> enkel bij ernstige infectie (endocarditis,
osteomyelitis) of sepsis bij immunosuppressie